لطفا این مطلب را هم کامل بخوانید و بعد فحش بدین
خب تو این پست میخوام راجع به مصاحبه و نظر خودم بنویسم این نظر شخصی منه و حق دارم ابراز نظر کنم هر کسی نمیپسنده نیاد و نخونه .
من با دوسه تا از دوستانم که مدیران میانی موفقی در چند شرکت رقیب دایتی در فارس و کشور بودند با هم مدارکمونو فرستادیم ، در وهله اول میخواستیم یه جوری وارد این دژ بشیم که به شدت ازش محافظت میکنند و بدور از تبلیغاتی که راه انداخته اند ببینیم اونجا واقعا چه خبره ، حتی یکبار که تصادفا وارد خط تولید دایتی شدیم بلافاصله ده نفر آدم محترمانه مارا به محل مناسب هدایت کردند اتفاقا خود من چند ماه قبل از این جریان در استان فارس نمونه شده بودم .
هیچکدام از ما حاضر نبودیم در صورت قبولی احتمالی برای کسی مفت و مجانی کار کنیم و تازه نوبت میرسید به چک و چونه بر سر قرارداد کاری احتمالی . جالب اینجاست که از اون جمع چند نفره که الان هر کدوم مقام مهمی در شرکتشون دارند حتی یکنفر هم دعوت بکار نشد حتی اونهایی که مثل من متلک ننداخته بودند . یکی دو هفته بعد از مصاحبه از طریق دوستانی که در دایتی داشتیم فهمیدیم که این کار بیشتر جنبه تبلیغاتی داشته .
به ما آموخته اند که وقتی میخوای وارد مبحث منابع انسانی بشی باید به تخصص اهمیت بدی در غیر اینصورت حتی در صورت موفقیت طرح هزینه آموزش و منابع انسانی بسیار بالا میره هرچند که استثنائات همیشه وجود داره اما در اغلب موارد اینطور نیست که بری لیسانس مامایی بیاری بدون تجربه کاری با یه دوره چهار ماهه تبدیلش کنی به یک مدیر فروش موفق . و مصاحبه هم روشهای گوناگون داره از مصاحبه انفرادی تا گروهی و مصاحبه باز و بسته و خیلی تکنیکهای دیگه بجز مصاحبه هست که باید ازشون استفاده کرد تازه مصاحبه کننده باید خوش برخورد باشه نه اخمو و بتونه اعتماد طرف مقابل را بدست بیاره که من هیچکدوم از این شرایط را ندیدم مگر یکنفر آدم میتونه طی چند روز بدون افزایش ضریب اشتباه یا تاثیر پذیری از مصاحبه شونده قبلی و بعدی، چندصد نفر را مورد ارزیابی قرار بده ؟ حداقل من یکی تو هیچ منبع معتبر علمی چیزی در این مورد ندیدم البته ادعای پروفسور بودن هم ندارم اما در حد خودم چهارتا کلمه خوندم و هنوز هم مشغول تحصیل هستم . حالا بجای فحش دادن اگر نظرتون با من متفاوت هست لطفا نقد علمی کنید .
من اعتقاد دارم اگر کسی را برای مدیر شدن میاری ضمن توجه به سوابقش باهاش بحث علمی کن ازش طرحهای احتمالی و ایده هاشو بپرس نه اینکه چه رنگی دوست داره چه حیوانی دوست داره اگر هم این سوالها برای مسایل روانشناسی فرد مصاحبه شونده است باید توسط یک تیم روانشناس صنعتی و سازمانی طی چند روز انجام بشه نه با یک جلسه کوتاه . این چیزی که ما دیدیم در مثل شبیه یک دادگاه بود که قاضی و دادستان و وکیل مدافعش همه یکنفر بودند حالا من ادعای سواد ندارم اما یکمی فکر کنید این روش آیا بهترین روش ممکن و بی عیب تر از همه بود؟
بعضی از جوابها هم خیلی جالب بود مثلا یه خانمی بود لیسانس الهیات داشت تو مصاحبه گفت من برای رضای خدا اومدم کار کنم تابلو بود اونجارو با منبر اشتباه گرفته یا خیلیا حیوان مورد علاقه خودشونو گاو و گوسفند معرفی کردن در حالیکه درصد زیادی از ما هستیم که در شرایط عادی گاو و گوسفند حیوان مورد علاقمون نیست . و دیگه اینکه درصد بالایی از افراد اون جمع بیکار بودند .
در پایان مصاحبه جلوی همه ازشون پرسیدم تا حالا شما سوال کردید و ما جواب دادیم حالا یه سوال هم ما میکنیم شما جواب بدید، استراتژی و اهداف بزرگ شرکت شما چیه ؟ انگار به جناب آقای پروفسور برخورد و پس از مقداری مکث با همون حالت اخموش فقط جواب داد: “می خواهیم بزرگترین شرکت ایران باشیم”
اشکال دیگه ای که من دیدم این بود که بعد از اومدن این آقای پروفسور ، شرکت زرین غزال یکسری از نیروهای خوب خودش را از دست داد نمونه اش یکی از دوستانی بود که واقعا سیستم انبار دایتی را متحول کرد اما با اومدن این آقا از اونجا رفت و الان در یکی از شرکتهای بین المللی تهران کار میکنه .
در حال حاضر من مدیر کارخانه یکی از شرکتهایی هستم که با خود شرکت دایتی هم کار میکنه و هر از چند گاهی هم جلسه ای با چند تن از مدیران و از جمله خود آقای ابراهیمی مدیر عامل داریم .
حالا اگه واقعا همه این مطالب را خوندید و باز هم میگید من توهین میکنم با آغوش باز پذیرای فحشهای آبدار و مشت های گره کرده شما هستم .
